صفحة 64 من 525

Dagen van grooten angst en aanhoudende waakzaamheid gingen

langzaam voorbij, terwijl Columbus met den grootsten spoed het

doel trachtte te bereiken, dat hij, hiervan hield hij zich

overtuigd, weldra bereiken zou.

Het is eenigszins zonderling, dat hij geen land meende te zullen

vinden binnen den afstand van omstreeks 3000 mijlen. Nog bevond

hij zich op een watervlak, waarop nooit het oog van een mensch

gerust had. Niemand kon zeggen, welke voorwerpen zich aan hen

zouden voordoen.

Columbus stond op het dek en gaf zorgvuldig op alles acht, tot

dat de laatste avondstralen verdwenen. Zoodra de morgen aanbrak,

stond hij alweer op den boeg op wacht. Met de grootste

nauwkeurigheid gaf hij acht op de verandering in de kleur van de

lucht, de tint van het water, den vorm van de wolken en de

windrichting. Den 14en September vloog er des nachts iets vurigs

door de lucht, dat slechts een paar mijlen van hen af in zee

viel. Dit vermeerderde grootelijks den angst van de bijgeloovige

matrozen.