صفحة 8 من 8

Eve dönerken sokaklar sessizdi. Ahmet Cemil, yıldızlara

baktı ve derin bir nefes aldı. İçinde bir ümit

büyüyordu. Yarın yine kagıdın başına oturacak, yine

yazacaktı. Çünkü bu onun hayattaki tek gerçek sevdası,

tek hakiki amacıydı.