صفحة 324 من 887

--Ja! evenlydendheid, gelykvoeligheid, weetje? En tevens met de

vrouw die daar zoo lang in ongemakkelyke houding, en waarschynlyk

in onaangename stemming, voor dat blok ligt. Je hebt nog altyd

medelyden met haar, maar ditmaal niet omdat ze onthoofd moet

worden, maar omdat men haar zoo lang laat wachten voor ze

onthoofd wordt, en als je nog iets zeggen of roepen zoudt, in 't

eind--gesteld dat je aandrift voelt je met de zaak te

bemoeien--zou 't niets anders wezen dan: "sla toch in-godsnaam

toe, man, 't mensch wacht er op!" En wanneer je later die

schildery weerziet, en meermalen weerziet, is zelfs reeds je

eerste indruk: "is die historie nog niet afgeloopen? Staat hy, en

ligt zy daar nog?"

--Maar wat is dan voor beweging in de schoonheid der vrouwen te

Arles? vroeg Verbrugge.