صفحة 399 من 887

Ik, lezer, heb u in myn verhaal dikwyls op den grooten weg

gelaten, schoon 't my moeite kostte u niet meetevoeren in 't

kreupelhout. Ik vreesde dat de wandeling u verdrieten zou, daar

ik niet wist of ge vermaak zoudt scheppen in de bloemen of

planten die ik u wyzen wilde. Maar omdat ik geloof dat het u

later genoegen zal doen, het pad gezien te hebben dat we straks

zullen betreden, voel ik me nu genoopt u iets te zeggen van

Havelaars huis.