صفحة 438 من 887

Ik verzoek den lezer te gelooven dat Havelaar te wellevend was om

aan zyn eigen tafel zooveel te spreken als ik in de laatste

hoofdstukken heb opgegeven, en waardoor ik op hem den schyn laad

alsof hy zich meester zou hebben gemaakt van 't gesprek, met

verwaarloozing der plichten van een gastheer, die voorschryven

aan zyn gasten de gelegenheid te laten of te verschaffen "zich te

doen uitkomen." Ik heb uit de vele bouwstoffen die voor me

liggen, een paar grepen gedaan, en zou nog lang de

tafelgesprekken hebben kunnen voortzetten, met minder moeite dan

't afbreken daarvan me gekost heeft. Ik hoop echter dat het

meegedeelde voldoende wezen zal om eenigermate de beschryving te

rechtvaardigen, die ik van Havelaars inborst en hoedanigheden

gegeven heb, en dat de lezer niet geheel zonder belangstelling de

lotgevallen zal gadeslaan, die hem en de zynen wachtten te

Rangkas-Betoeng.