صفحة 515 من 887

Styl? Hy had styl! Hy had te veel ziel om zyn gedachten te

verdrinken in de "ik heb de eers" en de "edelgestrengheden" en de

"eerbiedig-in- overweging-gevingen" die den wellust uitmaken van

de kleine wereld waarin hy zich bewoog. Als hy schreef, doordrong

u iets by 't lezen, dat u begrypen deed hoe er wolken dreven by

dat onweder, en dat ge niet het gerammel hoorde van een blikken

tooneeldonder. Als hy vuur sloeg uit zyn denkbeelden, voelde men

de hitte van dat vuur, tenzy men geboren kommies was, of

Gouverneur-generaal, of schryver van 't walgelykst verslag over

"rustige rust." En wat heeft het hem gebaat?

Als ik dus wil worden gehoord--en verstaan vooral!--moet ik

anders schryven dan hy. Maar hoe dan?

Zie, lezer, ik zoek naar 't antwoord op dat hoe? en daarom heeft

myn boek een zoo bont aanzien. Het is een staalkaart: bepaal uw

keuze. Later zal ik u geel of blauw of rood geven naar uwen

wensch.