صفحة 13 من 36

Karşı karşıya duran iki kapıdan birisine girecekler ve

yatacaklardı. Magda tekrar durdu: - Korkuyorum Boris, bak

köpekler havlıyorlar... Boris cevap verdi: - Her vakit havlarlar.

- Hayır, koşarak havlıyorlar. Birisi geliyor! Boris mütereddid ve

müteaccip,şaşkın durdu. Dudaklarını büktü: - Kim gelecek, gece

yarısı çoktan geçti, dedi. Rüzgara karışan köpek havlamaları daha

ziyade şiddetleniyor ve daha ziyade yaklaşıyordu. İkisi de ayakta

dimdik kaldılar. Boris'in kolu Magda'nın omuzundan düştü. Magda

elini Boris'in belinden çekti. Köpekler koşuyorlar ve bir

yabancıya saldırarak havlıyorlardı. Boris: - Kimdir, pencereden

bakalım! Dedi. Pencereye doğru yürüdü. Magda koştu, içerisi

görünmesin diye lambayı söndürdü. Odaya kesif ve zenci bir

karanlık doldu. Ocağın içindeki ateşler bir zebaninin dili ve

kanlı dişleri gibi parlamaya başladı. Açılan pencereden şiddetli

bir rüzgar giriyor, bu ateş dişleri tutuşturuyor, bu siyah ağıza

görünmez tehditler söyletiyordu.