صفحة 36 من 36

Ve birden öyle müthiş, öyle keskin, öyle feci, öyle korkunç bir

nara attı ki, ocağın başındaki Baba İstoyan sıçradı ve gelinine

koştu. Zavallının gözleri çerçevesinden çıkmış, karışık saçları

dimdik olmuş, omuzları gerilmiş, iki eliyle tuttuğu bir şeye

haşyetkorku ve dehşetle bakıyordu. Dikkat etti. O tuttuğu şey,

oğlunun, güzel ve kumral Boris'in vücudundan koparılmış kesik ve

kanlı kafası idi....

Kategori:Ömer Seyfettin hikayeleri