صفحة 2 من 9

Bu, her gece uykusunda kendini kurtarmak için birçok gemilerin

pupa yelken geldiğini gören zavallı eski bir Türk forsasıydı.

Esir olalı kırk seneden ziyade geçmişti. Otuz yaşında dinç,

levent, kuvvetli bir kahramanken Malta korsanlarının eline

düşmüştü. Yirmi sene onların kadırgalarında kürek çekti. Yirmi

sene iki zincirle iki ayağından rutubetli bir geminin dibine

bağlanmış yaşadı. Yirmi senenin yazları, kışları, rüzgarları,

fırtınaları, güneşleri önün granit vücudunu eritemedi. Zincirleri

küflendi, çürüdü, kırıldı. Yirmi sene içinde birkaç defa

halkalarını, çivilerini değiştirdiler. Fakat onun çelikten daha

sert adaleli bacaklarına bir şey olmadı. Yalnız abdest alamadığı

için üzülürdü. Daima güneşin doğduğu tarafı sol ilerisine alır,

gözlerini kıbleye çevirir, beş vaktini gizli gizli, işaretle eda

ederdi. Elli yaşına gelince, korsanlar onu, "Artık iyi kürek

çekemez!" diye çıkarıp bir adada satmışlardı. Efendisi bir

çiftçiydi. On sene kuru ekmekle onun yanında çalıştı.