صفحة 16 من 23

Geriye kalan sekiz bin altına da bu kaftanı alacağım. Sadrazam bu

hareketi makul bulmadı: - Geldikten sonra bu kaftan senin işine

yaramaz. Yalnız bir debdebe aletidir. Mallarını elinden

çıkaracaksın. Fakir düşeceksin. - Hayır. Sekiz bin altına

alacağım kaftanı altı ay sonra Toroğlu benden yedi bin altına

geri alır. Yedi bin altınla ben çiftliğimi rehinden kurtarırım.

Geri kalan borçlarımı ödeyemezsem, varsın babamın yadigar

bıraktığı mandıram devlete feda olsun... Devletten hep alınmaz

ya... Biraz da verilir! - ...... Muhsin Çelebi ile konuştukça

sadrazamın hayreti büyüyordu. Kalbi rahatladı. İşte küstah,

türedi bir hükümdara haddini bildirmek için gönderilecek tam bir

adam bulunmuştu. Gülüyor, ağır kavuğunu sallıyordu. Divan'ın

nazik, korkak, hesapçı çelebileri canlarıyla mallarını çok

severlerdi. Bunlardan biri elçi gönderilse, devletinin

haysiyetinden ziyade alacağı ihsanı düşünerek, hakkında reva

görülen her hakareti kabul edecekti.