صفحة 506 من 525

Aan het hof had Columbus nog veel vijanden, die er tamelijk wel

in slaagden om te maken, dat men op zijn armoedige omstandigheden

geen acht sloeg. Hij gevoelde zich zeer ongelukkig en begreep,

dat een persoonlijk bezoek aan het hof een gebiedende

noodzakelijkheid was. Maar hij was zoo verbazend zwak, dat het

lang duurde eer hij de reis wagen kon.

Nadat de winterstormen over waren, maakte hij van het zachte weer

in Mei gebruik, en ging hij met zijn broeder, den adelantado, den

koning te Segovia bezoeken. Als een vermoeid, droefgeestig,

miskend man, meer door verdriet dan door den ouderdom gebogen,

ging de ontdekker van een nieuwe wereld, door de poorten van de

koninklijke stad.

De zelfzuchtige Ferdinand dacht niet meer aan de bewezen

diensten, en vond den man met zijn vragen lastig. Hij ontving hem

wel is waar vriendelijk, maar met dien kouden, onbeduidenden

glimlach, die als een zonnestraal bij winterdag over het gelaat

gaat, zonder het hart te verwarmen.