صفحة 588 من 887

Neen, hy hoorde weinig van wat men hem zeide. Hy hoorde geheel

andere tonen. Hy hoorde hoe Adinda zeggen zou: "zy wel gekomen,

Saidjah! Ik heb aan u gedacht by spinnen en by weven, en by 't

stampen van de ryst in het blok dat driemaal twaalf kerven draagt

van myne hand. Hier ben ik onder den ketapan, den eersten dag der

nieuwe maan. Zy wel gekomen, Saidjah: ik wil uw vrouw zyn!"

Dat was de muziek die in zyn ooren weerklonk, en hem belette te

luisteren naar al 't nieuws dat men hem verhaalde op zyn weg.