صفحة 697 من 887

Hy had gehoopt dat misschien verstoordheid over den toon van zyn

brief bewerken zou, wat hy vergeefs getracht had te bereiken door

zachtheid en geduld. Zyn hoop was ydel! De Gouverneur-generaal

vertrok zonder Havelaar te hebben gehoord. Er was weder een

Excellentie ter-ruste gegaan in 't moederland!

* * * * *

Havelaar doolde arm en verlaten rond. Hy zocht ...

Genoeg, myn goede Stern! Ik, Multatuli, neem de pen op. Ge zyt

niet geroepen Havelaars levensgeschiedenis te schryven. Ik heb u

in 't leven geroepen ... ik liet u komen van Hamburg ... ik

leerde u redelyk goed hollandsch schryven, in zeer korten tyd ...

ik liet u Louise Rosemeyer kussen, die in suiker doet ... het is

genoeg, Stern, ge kunt gaan!

* * * * *

Die Sjaalman en zyn vrouw ...

Halt, ellendig produkt van vuile geldzucht en godslasterlyke

femelary! Ik heb u geschapen ... ge zyt opgegroeid tot een

monster onder myn pen ... ik walg van myn eigen maaksel: stik in

koffi en verdwyn!

* * * * *