صفحة 2 من 36

Genç ve iri Boris gerinmesine devam ederek cevap verdi: - Hayır,

hiç uykum yok... Ve tekrar oturarak ilave etti: - Bilmem niçin,

içimde bu gece bir sıkıntı var. Magda birden durdu. Çorabını

dizlerinin üzerine indirdi. Mütereddid ve şüpheli Slav gözleriyle

kocasına baktı. Kaşlarını çatarak: - Benim de içimde bir sıkıntı

var!.. Diye söylendi. Boris ancak yirmi beş yaşında vardı. Baba

İstoyan'ın bir tanecik oğluydu. Köyünde, Sofya'dan gelen

muallimde okuduktan sonra, genç papazın delaletiyle kendisi de

Sofya'ya gitmiş, orada tahsilini bitirmişti. Beş sene nihayetinde

potursuz ve kuşaksız dönen dinç ve güzel Boris, babasının evinde,

ihtiyar anasının yanında çok oturmamış, bir gün dağa çekilip

gitmişti. Senede ancak birkaç defa, geceleyin gelir, anasıyla

babasıyla görüşür, yine kaybolurdu. Genç Türkler hiç

beklenilmeyen Meşrutiyeti ilan edince, o da bütün arkadaşları

gibi şehre inmiş, silahını hükümete teslim etmiş ve köyüne

gelmişti. Fakat anası yoktu. O, üç ay evvel, "Ah Boris!