صفحة 25 من 36

Raçof cebinden bir tabaka çıkardı. Ortaya koydu. Bir cigara

yaptı. Magda seri bir hareketle kalkarak ocaktan ateş aldı.

Haydudun cigarasını yaktı. Sonra ateşi ocağa attı. Yine kalktığı

yere oturdu. Raçof birkaç nefes cigarasından çekti. Ve

dumanlarını seyrederek: - Ey, Baba İstoyan, dedi, şimdi evvela

bize vaat et ki, çok zahmet etmeyeceksin! Uzun lafın kısası:

Vakit geçirmeyelim... Sekizyüz lirayı getir. İhtiyar titredi.

Altmış senedir o kadar iktisat ve eziyet ile kazanılmış bir malın

semeresi... mecmutoplam u...yekunu... Şimdi böyle bir anda

isteniyordu. Deli olacaktı. İnkar etti: - Nasıl sekizyüz lira?

Voyvoda gülümsedi. Kirli ve kırık dişleri göründü. Tekrar

cigarasını çekti. Başını salladı: - Anlaşıldı. Demek zahmet

edeceksin. Mutlaka dayak yemeden, ayakların yanmadan, tırnakların

çıkarılmadan söylemeyeceksin! Eğer yine söylemezsen oğlun Boris

bizim elimizde mahpustur. Onu keseceğiz. Evini de yakacağız. Yine

seni rahat bırakmayacağız. Baba İstoyan önüne bakıyordu.