صفحة 5 من 9

Fakat işte, eskiden beri gördüğü rüyaları yine görmeye

başlamıştı. Kırk senelik bir rüya... Türkler'in, Türk gemilerinin

gelişi...

Gözlerini kadit elleriyle iyice ovdu. Denizin gökle birleştiği

yere yine baktı. Evet, mutlaka geleceklerdi. Buna o kadar emindi

ki... - Kırk sene görülen bir rüya yalan olamaz! Diyordu. Kulübe

duvarının dibine uzandı. Yavaş yavaş gözlerini kapadı. İlkbahar

bir umut tufanı gibi her tarafı parlatıyordu. Martıların: -

Geliyorlar, geliyorlar, seni kurtarmaya geliyorlar! Gibi işittiği

tatlı seslerini dinleye dinleye daldı. Duvar taşlarının arasından

çıkan kertenkeleler üzerinde geziniyorlar, çuvaldan esvabının

içine kaçıyorlar, gür beyaz sakalının üstünde oynaşıyorlardı.

İhtiyar esir rüyasında, ağır bir Türk donanmasının limana

girdiğini görüyordu. Kasabaya giden yola birkaç bölük asker

çıkarmışlardı. Al bayrağı uzaktan tanıdı. Yatağanlar, kalkanlar

güneşin aksiyle parlıyordu.

����