Seite 538 von 887

Zoo eentonig is myn verhaal. Maar ik zal niet spreken van mieren,

welker vreugde of leed door de grofheid onzer zintuigen aan onze

waarneming ontsnapt. Ik zal verhalen van menschen, van wezens die

gelyke beweging hebben als wy. 't Is waar, wie aandoening schuwt

en vermoeiend mede-lyden ontgaan wil, zal zeggen dat die menschen

geel zyn, of bruin--velen noemen ze zwart--en voor dezulken is 't

verschil van kleur beweegreden genoeg om hun oog aftekeeren van

die ellende, of ten-minste als zy er op neerzien, daarop

neertezien zonder aandoening.

Myn vertelling is dus alleen gericht aan hen die in-staat zyn tot

het moeielyk geloof dat er harten kloppen onder die donkere

opperhuid, en dat, wie gezegend is met blankheid en de daarmee

samengaande beschaving, edelmoedigheid, handels- en Godskennis,

deugd ... zyn blanke hoedanigheden zou kunnen aanwenden op andere

wyze dan tot nog toe ondervonden werd door wie minder gezegend

zyn in huidskleur en zielevoortreffelykheid.