Seite 549 von 887

Met zachtheid en teederheid smeekt hy hem, toch niet te verwerpen

het brood des eeuwigen levens, en dusdoende te vervallen in de

klauwen van Satan, die met zyn engelen het vuur bewoont, dat hem

bereid is tot in eeuwigheid. "O, zeide hy gisteren--Wawelaar meen

ik--o, jonge vriend, open toch de oogen en de ooren, en hoor en

zie wat de Heer u geeft te zien en te hooren door myn mond. Let

op de getuigenissen der heiligen die gestorven zyn voor 't ware

geloof! Zie Stefanus, als hy nederzinkt onder de keien die hem

verpletteren! Zie, hoe nog zyn blik ten hemel is gericht, en hoe

nog zyn tong psalmzingt ...

"Ik had liever weerom gegooid!" zei Frits daarop. Lezer, wat moet

ik met dien jongen aanvangen?