Page 191 of 525

"Boven alles werd mijn verdriet verdubbeld, als ik aan mijn beide

zonen dacht, die ik in een vreemd land op een school te Cordova

arm achterliet, zonder eenig bewijs van de door hun vader bewezen

diensten, die, zoo ze bekend waren, Uwe Majesteit misschien

bewogen zouden hebben hen in Uw gunst te doen deelen. En ofschoon

ik aan den eenen kant getroost werd door het geloof, dat God niet

zou dulden, dat een arbeid, die op de verheerlijking Zijner kerk

uitloopen moest en onder zooveel moeiten en strijd was verricht,

onvoltooid bleef, dacht ik toch aan den anderen kant met het oog

op mijn zonden, dat het Gods bedoeling kon zijn mij te straffen

door mij den roem te doen missen, die mij in deze wereld zou ten

deel vallen."