Page 478 of 525

Columbus schreef een beleefden en verzoenenden brief, beschreef

zijn droevigen toestand en verzocht dringend om spoedige hulp.

Escobar heesch de zeilen en verdween. De Spanjaarden wisten niet,

wat zij van dit zonderlinge bezoek te denken hadden, en verloren

opnieuw alle hoop. Columbus trachtte hen te bemoedigen door de

verzekering, dat er weldra schepen zouden komen, om hen weg te

halen. Met Escobar, zeide hij, wilde ik niet gaarne meegaan, en

het schip was ook te klein om allen op te nemen, zoodat hij dan

nog maar liever bleef om hun lot te deelen.