Page 360 of 525

Columbus had nog een groote reis te doen. Door stormen werd hij

beloopen en de schepen verstrooid, terwijl hij bovendien nog met

vele gevaren en tegenspoeden had te kampen. Angst en arbeid

hadden hem letterlijk uitgeput. Het harde lot van den minsten

matroos had hij gedeeld, en meer dan dat, want als anderen onder

het loeien van stormen sliepen, bracht hij slapelooze nachten

door en tartte hij het geweld van den storm alleen. Aller leven

hing van hem af, en de wereld verbeidde met verlangen den uitslag

van zijn onderneming. Plotseling werd hij door een beroerte

getroffen, en op eenmaal had hij zijn geheugen, zijn gezicht en

zijn verstand verloren. In een staat van volkomen

bewusteloosheid, in een gevoelloosheid, die met den dood gelijk

stond, werd de heldhaftige admiraal in de haven van Isabella

gedragen. Wanneer hij van die verdooving in den slaap was

overgegaan, waaruit men niet meer ontwaakt, zou het voor hem, om

zoo te zeggen, een geluk zijn geweest.

TIENDE HOOFDSTUK.