Page 43 of 525

In een eenvoudig gewaad, door de reis met stof bedekt, stond

Columbus voor de deur van het klooster. Maar noch stof noch kale

kleeren konden de aangeboren waardigheid van den man verbergen.

Hij was van nature een edelman, die, om zijn aanspraken te

rechtvaardigen, den glans van kostbare kleeren niet noodig had.

Sedert hij voor de eerste maal aan de deur van dat klooster

stond, om wat drinken voor zijn kind te vragen, waren er zeven

jaren van aanhoudende inspanning en teleurstelling voorbij

gegaan. Deze verdrietelijkheden en inspanningen hadden zijn

lichaam gekromd en zijn haren vergrijsd. Zijn wangen waren

gerimpeld, wat zoo licht plaats heeft, wanneer men teleurgesteld

wordt en zwaar moet denken.