Page 51 of 525

De hovelingen van de koningin waren verwonderd, want de eischen

van Columbus kwamen hun buitensporig en vermetel voor. In hun oog

was hij maar een arme zee-kapitein, dien niemand kende en die,

daar hij geen vrienden had, de hulp der koningin kwam inroepen,

waardoor hij in staat zou zijn een zeereis te doen. En hij vroeg

toch ter belooning rijkdom en eer, waardoor hij een rang naast de

kroon zou innemen. Onder den invloed dezer voorstellingen van

invloedrijke hovelingen, riep de koningin Columbus weer aan 't

hof, en stelde hem matiger eischen voor. Maar hij bleef op zijn

stuk staan, en wilde niets laten vallen. Het denkbeeld van zich

te gaan inschepen voor een grootschen tocht als een bloot

werktuig van een vorst, een huurling, streed met zijn trotschen

aard. Isabella, verdrietig over zijn weigering, zag van Columbus

en zijne eischen af.