Pagina 4 de 23

Kan içinde, ateş, zulüm içinde kıvranıyordu. Yıkılan, sönen

Akkoyunlu hanedanının enkazı üstünde Şah İsmail serseri bir

saltanat kurmuştu. Geçtiği yerlerde dikili ağaç bırakmayan,

babasıyla büyük babası Cüneyd'in intikamını aldığı için delice

bir gurura kapılan bu kudurmuş Şah, akla gelmedik canavarlarla

sağına, soluna saldırıyordu. Kendine iltica eden tarafları bile

çağırdığı ziyafette, yemekmiş gibi, kaynattırdığı büyük kazanlara

atıp söğüş yapan, mağlup ettiği Özbek padişahının kafatasıyla

şarap içen bu gaddar Şah, dünyada hakikaten eşi görülmemiş bir

zalimdi. Bayezid Divanı'nın edib, sakin, haluk, dindar vezirleri,

onun vahşetlerini hatırlamaya tahammül edemezlerdi. Bu zalim, bir

gün mutlaka bizim hududumuza da tecavüz edecek, şark eyaletlerini

zapta kalkacaktı. Bunu herkes biliyordu. Geçen yıl Zülkadriye

hakimi Alaüddevle'den nikahla kızını istemişti. Alaüddevle kızını

vermedi. İsmail, uğradığı bu red hakaretinden hiddetlendi;

intikam için padişahın toprağından geçti.