Page 482 sur 525

Wanhopig zat Mendez bij den achtersteven. Het scheen, dat allen

op die stille zee zouden moeten sterven. Toen de maan opkwam, zag

hij echter in de verte iets zwarts, dat even boven het water

uitstak. Weldra kreeg hij de zekerheid, dat het land was, en gaf

hij van blijdschap een luiden gil. Hierdoor kregen hun verlamde

krachten nieuw leven, en met het aanbreken van den dag bereikten

de uitgeputte roeiers het land.