Page 566 sur 887

En allen ontdeden hun buffels van de ploegjukken, en slingerden

zich op de breede ruggen, en galoppeerden weg door sawahs, over

galangans, door modder, door kreupelhout en bosch en

allang-allang, langs velden en wegen. En toen ze hygend en

zweetend binnenrenden in het dorp Badoer, was Saidjah niet by

hen.

Want toen deze zyn buffel, bevryd van het juk, had bestegen als

de anderen om te vluchten als zy, had een onverwachtte sprong van

het dier hem 't evenwicht benomen en ter-aarde geworpen. De tyger

was zeer na ...