Page 571 sur 887

Saidjah was reeds vyftien jaar, toen zyn vader naar Buitenzorg

vertrok. Hy had dezen niet daarheen vergezeld omdat hy grooter

plannen in zyn gemoed omdroeg. Men had hem gezegd dat er te

Batavia zooveel heeren waren die in bendies reden, en dat er dus

misschien voor hem een dienst zou te vinden zyn als

bendie-jongen, waartoe men gewoonlyk iemand kiest, die nog jong

is en onvolwassen, om niet door te veel zwaarte achter op het

tweewielig rytuig, 't evenwicht te breken. Er was, had men hem

verzekerd, by goed gedrag veel te winnen in zoodanige bediening.

Misschien zelfs zou hy op deze wyze binnen drie jaren geld kunnen

oversparen, genoeg om twee buffels te koopen. Dit vooruitzicht

lachte hem toe. Met fieren tred, zooals iemand gaat die groote

zaken in den zin heeft, trad hy na 't vertrek zyns vaders by

Adinda binnen, en deelde haar zyn plan mede.

--Denk eens, zeide hy, als ik wederkom zullen wy oud genoeg zyn

om te trouwen, en we zullen twee buffels hebben!