Page 599 sur 887

En er was niemand op het pad dat van Badoer leidde naar den boom.

De zon begon reeds hoog te staan ... er was al hitte in de lucht.

"Zie, hoe de zon schittert daar omhoog, Hoog boven den

waringi-heuvel! Ze voelt zich te warm, en wenscht neertedalen, Om

te slapen in zee, als in de armen van een gade.

Veel geluk, o zon, ik wensch u heil! Wat gy zoekt, zult ge gewis

vinden... Maar ik zit alleen by het djati-bosch, Wachtende op

rust voor myn hart.

Reeds lang zal de zon ondergegaan wezen, En slapen in de zee, als

alles duister is... En nog altyd zal myn ziel En myn hart bitter

bedroefd zyn.... Adinda!

Nog was er niemand op den weg die er leidt van Badoer naar den

ketapan.