Page 742 sur 887

Dan tygen wy aan 't banketteeren, En de eerste toast is: "'t

Batig Slot!" De tweede toast: "aan Jezus Christus!" De laatste

dronk: "aan Neerlands God!"

En als de zon in 't Oosten opdaagt, Knielt elk Javaan voor

Mahomed, Wyl hy het zachtste volk der aarde Van Christenhonden

heeft gered."

De opmerkzame lezer ziet dat de brave Droogstoppel ongelyk had in

z'n verontwaardiging over dit--of 'n dergelyk--stuk. Ook had

Fransen van de Putte het besluit der Regeering, waarby de heer

R.v.E. verbannen werd, in alle gerustheid integraal kunnen

overleggen. Sentot zegt immers niet dat dit alles zoo wezen zal.

Hy waarschuwt slechts dat het geschieden zou, indien de

Hollanders voortgingen hun "_hart te laten vereelten door 't

geld, en den Javaan te vertrappen_." Daar nu dit geval --vooral

na de oprichting der Javaannutmaatschappy en al 't geredekavel in

de Kamer--ondenkbaar is, zal de zaak veel beter afloopen dan

Sentot in 'n wanhopig oogenblik meende.