Page 5 sur 6

Mehmet diyor ki: - Ülen Gülter, artık sen şeker filan getirmeyon?

Gülter: - Her taraf kitli, ne yapayım? Diyordu. Mehmet, tuhaf bir

şapırtı içinde Eleni'ye de: - Ülen gece niçin gelmiyon? Sana

helva yapıp saklayon! Sualini soruyor, Eleni: - Yakalanazağiz

vire! Sonra hanım bizi kovazak diye çırpınıyordu.

Aralarında çıtır pıtır bir hasbihal başladı. Hatice Hanım, gözünü

açmıyor, yüreği çarparak merakla dinliyordu. Gülter: - Ah o

terlikler! dedi, her işimizi bozdu. Hanımın geldiği hiç

duyulmuyor. Ne yapsak yakalanıyoruz. Eskiden ne iyiydi. Yüksek

ökçelerin takırtısından evin en üst katında kımıldadığını

duyardık. Hasbihal uzadıkça, kendi göremediği başka rezaletlerin

mufassalayrıntılı hikayelerini işitiyordu. Dayanamadı. Gözlerini

açtı: - Sizi alçak, hırsız, namussuzlar! Defolun şimdi evimden!

Diye haykırdı. Bu dokuz senelik sadık hizmetçilerini hemen kapı

dışarı etti.

����