Page 472 sur 887

Ik zou kunnen verhalen hoe hy te Natal den kettingganger die op

hem geschoten had[122] by zich nam, den man vriendelyk toesprak,

hem voeden liet en vryheid gaf boven alle anderen, omdat hy

meende te ontdekken dat de verbittering van dien veroordeelde 't

gevolg was van een, elders geslagen, te streng vonnis. Gewoonlyk

werd de zachtheid van zyn gemoed of ontkend, of belachelyk

gevonden. Ontkend door wie zyn hart verwarde met zyn geest.

Belachelyk gevonden door wie niet begrypen kon hoe een verstandig

mensch zich moeite gaf om een vlieg te redden, die vastgeraakt

was in het web eener spin. Ontkend weder door ieder--buiten

Tine--die hem daarna hoorde schimpen op die "domme dieren" en op

de "domme natuur" die zulke dieren schiep.