Page 485 sur 887

Was 't, niet inderdaad beter dien man te beletten den volgenden

dag by den adsistent-resident terugtekeeren--zooals deze hem 's

avends zeggen liet--en zyn klachte te smoren in 't gele water van

den Tjioedjoeng, dat hem zachtkens zou afvoeren naar hare

monding, gewoon als ze was overbrengster te wezen van die

broederlyke groetgeschenken der haaien in 't binnenland aan de

haaien in zee?

En Havelaar wist dit alles! Gevoelt de lezer wat er in zyn gemoed

omging by 't bedenken dat hy tot recht-doen geroepen, en daarvoor

verantwoordelyk was aan een hoogere macht dan de macht van een

Regeering die wel dat recht voorschreef in haar wetten, maar niet

altyd even gaarne daarvan de toepassing zag? Gevoelt men hoe hy

werd geslingerd door twyfel, niet aan wat hem te doen stond, maar

aan de wyze waarop hy te handelen had?[128]