पृष्ठ 54 / 525

De morgenster was voor Columbus opgegaan, maar hij had haar niet

gezien, omdat hij de oogen niet opwaarts, maar naar den grond

geslagen had. Op dat oogenblik zwoegde hij in het zand, en had

nog maar eenige mijlen van den weg afgelegd. Toen hij een donker

pad tusschen de bergen in wilde slaan, hoorde hij een stem achter

zich. Hij keerde zich om, en zag een hoveling in allerijl

naderen. De bode verzocht hem uit naam van de koningin, om terug

te keeren.