पृष्ठ 334 / 887

Ge vraagt, en de arme visschersknaap Heeft nauw uw vraag

verstaan, Of wenkend met het donker oog, Wyst hy u aan

d'onmeetbren boog Het verre Westen aan.

Hy wendt den blik van 't donker oog En staart naar 't Westen

heen, En toont u, daar ge rondsom ziet, Slechts water, water, in

't verschiet, En zee, en zee alleen!

En daarom schuurt hier de Oceaan Zoo fel het oeverzand: 't Is zee

slechts, waar ge rondsom ziet, En water, water, anders niet, Tot

Madagaskars strand!

En menig offer werd gebracht Ten zoen voor d'Oceaan! En menig

kreet, in 't nat gesmoord, Door vrouw, noch kind, noch maag

gehoord, Werd slechts door God verstaan!

En menig hand voor 't laatst gestrekt Rees opwaarts uit het meer,

En voelde en greep en plaste in 't rond, En zocht of ze ergens

steunsel vond, En zonk voor eeuwig neer!

En...

--En ... en ... ik weet de rest niet meer.

--Die is weertevinden door er om te schryven aan Krygsman, uw

klerk te Natal. Hy heeft het, zei Verbrugge.

--Hoe komt hy daaraan? vroeg Max.