पृष्ठ 441 / 887

Alles scheen kalmte te ademen, want voor Max en Tine was 't

vergelykenderwyze een kleinigheid zich te schikken in ontberingen

die op een niet aan den grooten weg gelegen binnenpost

onvermydelyk zyn. Daar er op de plaats geen brood werd gebakken,

at men geen brood. Men had het van Serang kunnen laten komen,

maar de kosten op dat vervoer waren te hoog. Max wist zoo goed

als ieder ander dat er veel middelen te vinden waren om zonder

betaling brood naar Rangkas-Betoeng te laten brengen, maar

onbetaalde arbeid, die Indische kanker, was hem een gruwel. Zoo

was er veel te Lebak, dat wel door gezag te verkrygen was om-niet

maar niet te-koop voor billyken prys, en onder zulke gegevens

schikten zich Havelaar en zyn Tine gaarne in 't gemis. Ze hadden

wel andere ontberingen beleefd!