पृष्ठ 4 / 20

Vali Ahmed Bey ona "bizim yarasa" derdi. Zavallının

"dâûsseher" denilen hastalığını kerametine de

yoranlar vardı. Tekrar bağırdı: - Haydi, artık akşam oluyor,

içeri alın onları. ....... Askerler koyunları toplamaya

başladılar. Kuru Kadı'nın dirsekleri acıdı. Doğruldu. Tekrar

Zigetvar'a baktı. Üst tarafındaki göl, kirli bakır bir levha gibi

yeri kaplıyordu. Kargalar, havaya boşaltılmış bir çuval canlı

kömür ellemeleri gibi karmakarışık geçiyorlar, sükutu parçalayan

keskin, sivri sesleriyle gaklıyorlardı. Kalbinde ağır bir elem

duydu. "Hayırdır inşallah..." dedi. Canı o kadar sıkılıyordu

ki... Elleri arkasında, başı önüne eğik, bastığı siyah kaplama

taşlarına görmez bir dikkatle bakarak yavaş yavaş yürüdü. Derin

bir karanlık kuyusunu andıran merdivenin dar basamaklarında

kayboldu.

����