पृष्ठ 31 / 36

Isıran haydut, başka bir arzu ızhar etti: - Kaptan, dedi,

eteklerini kaldırsın, öyle oynasın. Bacaklarını görelim... Raçof,

Magda'ya döndü: - Haydi Magda, bunu da yap! Bacaklarını

görsünler! Artık gidelim, Boris'ini gönderelim.. Genç kadın bir

an durdu. Baba İstoyan'a baktı. Yüzünü ateşe dikmiş, hiç onları

görmüyordu. İşte bu herifler artık namusunu da tahkir

ediyorlardı. Lakin Boris'i tehlike içindeydi. Eğer arzularını

yapmasa, o kadar sevdiği Boris'i kesilecekti. Bir daha onun

kumral ve çok saçlarını, mavi gözlerini, küçük ve kırmızı

dudaklarını, tatlı tebessümünü göremeyecekti. Gözlerini kapadı ve

eteklerini kaldırdı. Çalınan polkaya ayaklarını uydurarak

sıçramaya başladı. Haydutlar coştular. Kaptan daha şiddetle ve

iştiyak ile çalmaya başladı. Diğerleri yerlerinde oturamıyorlar,

bu beyaz ve dolgun bacaklara, onların atılışlarındaki şehveti

cazip, muharrikkışkırtıcı hareketlere bakarak birbirinin boynuna

sarılıyor, itişiyor, kakışıyorlardı. Kalktılar, Raçof'un yanına

gittiler.