पृष्ठ 14 / 22

Onu, Ağa kapısında dizdarların odası altına kapattılar. Kısas

gününü burada bekliyor, hıç sesini çıkarmıyor, çolak kalınca

örsünün başında çekiç vuramayacağını düşünerek, mâbudu ölen

bir mümin matemini duyuyordu. Kolunun diyetini verecek on parası

yoktu... Şimdiye kadar para için çalışmamıştı.

...Bütün şehir halkı, Koca Ali gibi mahir bir ustanın kolu

kesileceğine acıdı. Bu kadar yakışıklı, mert, çalışkan, kuvvetli,

güzel bir adamın ölünceye kadar sakat sürünmesine en duygusuz

vicdanlar bile dayanamıyordu.

İşte herkes onu seviyordu.