पृष्ठ 7 / 8

- Yapmazsın. Hepiniz yalancısınız. İnsanı aldatırsınız!.. -

Aldatmam. Yaparım diyorum, evladım. - Yapmazsın hakim efendi.

İşte bütün buradakiler şahit olsun, yapmazsın!.. Hakim, kendine

bakan memurlara, polislere, jandarmalara bir göz gezdirdi.

Vaadini katiyetle tekrarladı: - Bunlar şahit olsun, Allah şahit

olsun, yapacağım!.. Ağzında zaptettiği hıçkırıklardan

boğulacakmış gibi başını göğe kaldırıyordu. Doğru söylediği sesin

azametinden, tavrının heybetinden, heyecanının ulviyetinden

belliydi. Çingene biraz ferahlar gibi oldu. Gözleri parladı.

Yutkundu. Heyet baştan aşağı kulak kesilmişti. Yaklaşan siyah

ölümün soğukluğu hepsini sanki dondurmuş, taş kesmişti. Çingene

öksürdü: - Pekala, hakim efendi, dedi, senden istediğim şu:

Hüsmen'in sarı köpeğini buldur, gözlerinin önünde iğdiş yaptır.

Herkesin ırzı, namusu kurtulsun. Hakim, şaşkın şaşkın yüzüne

bakarken, mahkum susmuyor: "Namus, bre namus!..