पृष्ठ 181 / 887

Verbrugge zag Havelaar aan, als begreep hy dezen overgang niet.

Dit was dan ook, voor wie hem niet kende, dikwyls moeielyk. De

vlugheid van zyn geest deed hem in gesprekken meermalen eenige

schakels der redeneering overslaan, en hoe geleidelyk ook deze

overgang plaats vond in zyn gedachten, was het toch iemand die

minder vlug was, of niet gewoon aan zyn vlugheid, niet euvel te

duiden wanneer men by zulk een gelegenheid hem aanstaarde met de

onuitgesproken vraag op de lippen: ben je gek ... of hoe is het?

Zoo-iets lag er dan ook in de trekken van Verbrugge, en Havelaar

moest de vraag herhalen, voor hy antwoordde:

--Ja, hy heeft een zeer uitgebreide familie.

--En zyn er Medjiets in aanbouw in de afdeeling? ging Havelaar

voort, alweer op een toon die, geheel in tegenspraak met de

woorden zelf, scheen aanteduiden dat er verband bestond tusschen

die moskeen en de "groote familie" van den Regent.

Verbrugge antwoordde dat er werkelyk veel aan moskeen gearbeid

werd.