पृष्ठ 254 / 887

Hy boog, bood den ouden Regent den arm, en geleidde hem over het

erf naar 't woonhuis, waar Tine hem stond te wachten in de

voorgalery.

--Kom, Verbrugge, ga nog niet naar huis! Kom ... een glas Madera?

En ... ja, dit moet ik weten, Radhen Djaksa, hoor eens!

Havelaar riep dit, toen alle Hoofden na veel buigingen zich

gereed maakten naar hun woningen terug te keeren. Ook Verbrugge

stond op 't punt het erf te verlaten, doch keerde met den Djaksa

terug.

--Tine, ik wil madera drinken, Verbrugge ook. Djaksa, laat

hooren, wat hebt ge toch aan den Kliwon over myn kleinen jongen

gezegd?

--Mintah ampong[66] mynheer de adsistent-resident, ik bezag zyn

hoofd omdat mynheer gesproken had.

--Wat drommel heeft zyn hoofd daarmee te maken. Ik weet zelf al

niet meer wat ik gezegd heb.

--Mynheer, ik zeide tot den Kliwon ...

Tine schoof by: er werd over kleinen Max gesproken.

--Mynheer, ik zeide tot den Kliwon dat de Sienjo[67] een

koningskind was.

Dat deed Tine goed: zy vond het ook!