पुस्तक · Max Havelaar
पृष्ठ 312 / 887
लेखक: Multatuli
समय0:00
गति (WPM)0.0
सटीकता100.0%
स्टार्ट दबाएं और पंक्तियां सटीक टाइप करें। · बैकस्पेस अक्षम — गलती के बाद भी जारी रखें।
--'t Was ook haar naam niet. We noemden haar zoo, in 1843, omdat
haar oogen zoo schitterden. Ze zal wel getrouwd zyn ...'t is al
zoo lang geleden! Nooit heb ik zoo-iets gezien ... ja toch, te
Arles ... daar moet je eens heen gaan! Dat is 't schoonste wat ik
gevonden heb op al myn reizen. Er bestaat niets, dunkt me, wat je
zoo klaar de schoonheid in 't afgetrokkene voorstelt, als
zichtbaar beeld van het ware, van 't onstoffelyk-reine, als een
schoone vrouw. Gelooft me, gaat eens naar Arles en Nimes ...
Duclari, Verbrugge en--ik moet het erkennen!--ook Tine, konden
een luiden lach niet onderdrukken by de gedachte zoo op-eens uit
den westhoek van Java overtestappen naar Arles of Nimes in 't
zuiden van Frankryk. Havelaar, waarschynlyk in zyn verbeelding op
den toren staande, die door de Saracenen gebouwd is op den omgang
van de arena te Arles, had zich eenigszins intespannen, voor hy
de oorzaak van dien lach begreep, en toen ging hy voort:
स्टार्ट दबाएं और पंक्तियां सटीक टाइप करें।
शुरू नहीं हुआ