पृष्ठ 687 / 887

Niets kon my aangenamer zyn dan dit bericht. Want ik behoef u

niet te verzekeren dat ik, die verklaard heb niet anders te

kunnen dienen dan ik hier deed ... ik die voor deze wyze van

dienen ben gestraft met berisping, met een ruineuze en

deshonorante overplaatsing ... met den last om de arme lieden te

verraden die op myn loyauteit vertrouwden --met de keus alzoo

tusschen oneer en broodsgebrek!--dat ik na dit alles met moeite

en zorg elk voorkomend geval te toetsen had aan myn plicht, en

dat de eenvoudigste zaak my zwaar viel, geplaatst als ik was

tusschen myn geweten en de principes van 't Gouvernement waaraan

ik trouw schuldig ben zoolang ik niet ontheven ben van myn ambt.

Deze moeielykheid openbaarde zich vooral by 't antwoord dat ik

geven moest aan klagers.

Eens toch had ik beloofd niemand te zullen overleveren aan de

rankune zyner hoofden! Eenmaal had ik--onvoorzichtig genoeg!--myn

woord ten borg gesteld voor de rechtvaardigheid van 't

Gouvernement.