पृष्ठ 3 / 7

Annemin bir hafta önce İstanbul'dan gönderdiği hediyeler içinden

çıkan fakfon kaşağı, pırıl pırıl parlıyordu. Hemen kaptım.

Tosun'un yanına koştum. Karnına sürtmek istedim. Rahat

durmuyordu. - Galiba acıtıyor? dedim. Gümüş gibi parlayan bu

güzel kaşağının dişlerine baktım. Çok keskin, çok sivriydi. Biraz

köreltmek için duvarın taşlarına sürtmeye başladım. Dişleri

bozulunca tekrar tecrübe ettim. Gene atların hiçbiri durmuyordu.

Kızdım. Öfkemi sanki kaşağıdan çıkarmak istedim. On adım ilerdeki

çeşmeye koştum. Kaşağıyı yalağın taşına koydum. Yerden

kaldırabileceğim en ağır bir taş bularak üstüne hızlı hızlı

indirmeye başladım. İstanbul'dan gelen, ihtimal, Dadaruh'un

kullanmaya kıyamadığı bu güzel kaşağıyı ezdim, parçaladım. Sonra

yalağın içine attım. Babam, her sabah dışarıya giderken bir kere

ahıra uğrar, öteye beriye bakardı. Ben o gün gene ahırda

yalnızdım. Hasan evde hizmetçimiz Pervin'le kalmıştı.