Pagina 284 di 525

Het nieuwe van de keerkringslanden was spoedig voorbij. De

lichaamskrachten werden door afmatting ondermijnd, en de geest

leed door heimwee. Teleurstelling bedierf die stemming. Men begon

te morren en eindelijk te twisten. Een verandering van plaats had

geen verandering van hart teweeggebracht. De kalmte van den

helderen hemel was niet in de verontruste ziel van de menschen

gedaald. Zelfs Columbus ontkwam het algemeene lot niet. De

kolonie, waarvan hij zich zooveel had voorgesteld, was verwoest.

De tonnen gouds, die hij met de terugkeerende schepen naar Spanje

had willen zenden, om Ferdinand en Isabella zoowel te verbazen

als te verblijden, bestonden niet meer, zelfs niet in zijn

verbeelding. De inboorlingen waren onvriendelijk geworden, en

vermeden zorgvuldig alle verkeer met de Spanjaarden. De zorgen

voor het eskader; het gevaar, dat onbekende zeeen opleverden; het

uiteenloopend karakter van al die menschen, die hij niet dan met

de grootste moeite kon regeeren, drukten hem zwaar.