Pagina 201 di 887

Havelaar sprak de voorgelezen woorden na. Als in dezen eed

begrepen, had eigenlyk moeten worden beschouwd de belofte: _de

inlandsche bevolking, te zullen beschermen tegen uitzuiging, en

onderdrukking_. Want, zwerende dat men de bestaande wetten en

bepalingen zou handhaven, behoefde men slechts het oog te slaan

op de talryke voorschriften dienaangaande, om intezien dat

eigenlyk een byzondere eed hieromtrent niet te-pas kwam. Maar de

wetgever schynt gemeend te hebben dat overvloed van goed niet

schaden kan, althans men vordert van de adsistent-residenten een

afzonderlyken eed, waarby die verplichting omtrent den geringen

man nogeens uitdrukkelyk vermeld wordt. Havelaar moest dus

andermaal "God Almachtig" tot getuige nemen by de belofte: dat hy

de "_inlandsche bevolking, beschermen zou tegen onderdrukking,

mishandeling en knevelarij_."