Pagina 220 di 887

Havelaar vernam 't weinige dat daarvan te vernemen was, eerst na

zyn huwelyk, en by zyn nasporingen wekte het zyn verwondering dat

de kassette waarvan ik zoo-even sprak--met den inhoud uit een

gevoel van pieteit bewaarde, zonder te gissen dat daarin

misschien stukken waren, die belang hadden uit een geldelyk

oogpunt--op onbegrypelyke wyze was verloren gegaan. Hoe

onbaatzuchtig ook, hy bouwde op deze en vele andere

omstandigheden de meening dat hierachter een roman intime

verscholen lag, en men mag 't hem niet euvel duiden dat hy, die

voor zyn duren inborst veel behoefde, met vreugde dien roman een

bly einde had zien nemen. Hoe 't nu wezen moog met het bestaan

van dien roman, en of er al dan niet spoliatie had plaats gehad,

zeker is 't dat er in Havelaars verbeelding iets geboren werd,

wat men een reve aux millions zou kunnen noemen.[50]