Pagina 332 di 887

Als ik dat reisjen op een anderen dag gedaan had--met wat minder

muizenesten in 't hoofd, meen ik--zou ik waarschynlyk terstond

met dien datoe in gesprek zyn gekomen, en misschien had ik

gevonden dat hy myn omgang wel waard was. Wellicht had ik dan ook

het meisjen aan 't spreken gebracht, en dit had my misschien

onderhouden en vermaakt, want een kind heeft meestal iets

oorspronkelyks ... schoon ik erkennen moet dat ikzelf toen nog te

veel kind was, om belang te stellen in oorspronkelykheid. Thans

is dit anders. Nu zie ik in elk meisje van dertien jaren een

manuskript waarin nog weinig of niets is doorgestreken. Men

verrast den auteur en neglige, en dit is dikwyls aardig.

Het kind reeg kralen aan een snoer, en scheen al haar aandacht

daarby noodig te hebben. Drie rooden, een zwarte ... drie rooden,

een zwarte: 't was mooi!