Pagina 467 di 887

Ik zeide reeds dat de zucht om nooit andere dan goede berichten

aan de Regeering meetedeelen, zou overgaan in 't belachelyke, als

niet de gevolgen van dit alles zoo treurig waren. Welke

verbetering immers is er te hopen van veel verkeerds, als er een

vooraf bepaald voornemen bestaat, in de berichten aan 't bestuur

alles omtebuigen en te verdraaien? Wat is er by-voorbeeld te

verwachten van een bevolking die, uit den aard zacht en gedwee,

sedert jaren, jaren klaagt over onderdrukking, als zy den eenen

resident voor, den anderen na ziet aftreden met verlof of met

pensioen, of wegroepen tot een ander ambt, zonder dat er iets

geschied is tot herstel der grieven waaronder ze gebukt gaat!

Moet niet de gebogen veer eindelyk terugspringen? Moet niet de

zoolang onderdrukte ontevredenheid--onderdrukt, opdat men zou

kunnen voortgaan ze te loochenen!--eindelyk overslaan in woede,

in wanhoop, in razerny? Ligt er niet een Jacquerie op 't eind van

dezen weg?