Pagina 319 di 525

Anderen waren in hun jeugd vertroeteld, in weelde opgevoed en

weinig bestand tegen de gevaren aan het zeeleven verbonden en

tegen de vermoeienissen op het land. Even weinig waren zij

bestand tegen de gevaren, de verliezen, de tegenspoeden en alles,

waaraan men blootstaat, wanneer men zich in een wildernis

vestigt. Hadden zij 't ongeluk ziek te worden, dan viel er al

spoedig aan hun toestand niets te verbeteren, en bleek het

lichamelijk lijden nog door die van 't hart verergerd te worden.

Zij leden onder de bitterheid van gekwetsten trots en onder de

ziekelijke zwaarmoedigheid van bedrogen hoop. Aan hun ziekbed

misten zij die teedere zorg en verzachtende oplettendheid,

waaraan zij gewend waren. En zij daalden ten grave met al de

somberheid aan de wanhoop eigen, den dag verwenschende, waarop

zij hun vaderland verlaten hadden.